De magie van Spa: van angst naar euforie in de Porsche 944 Cup
De meest gestelde vraag in augustus is; “hoe was je vakantie?” Het meest gehoorde antwoord is natuurlijk; “geweldig!” Mijn antwoord luidde; “saai”. Tuurlijk is het fijn om even weg te zijn met familie, maar laten we eerlijk zijn, na tien dagen ben je er wel klaar mee, toch? Irritaties ontstaan, het vele eten begint je tegen te staan en uitslapen begint een verplichting te worden. Heb je een actieve vakantie zoals een safari, is mijn ervaring niet veel anders. Laat alsjeblieft na tien dagen het dagelijks leven, met veel racen in de Porsche 944 cup, weer beginnen. Na de tiende dag begin je weer te denken aan het racen en na elf dagen kijk je weer filmpjes, foto’s en check je WhatsApp. Waar je app soms ontploft voor een race event, is het nu stil, heel stil.
Maar dan, dan komt RFF motorsport met het voorstel om een trainingsdag te organiseren op Spa Francorchamps voor 17 augustus. Helemaal fantastisch en natuurlijk wil je deelnemen met een 944 cup raceauto, maar ja je bent dan nog op vakantie. Beetje ruzie heb je er wel voor over en dus ingeschreven en vliegticket geboekt. Natuurlijk lieg je over de kosten en was een retour ticket erg goedkoop. Retour? Die uitleg bespaar ik je 😊

Je begint onrustig te worden bij de gedachte dat je gaat racen op het iconische Spa Francorchamps. Je hebt inmiddels vele circuits getrotseerd, maar Spa voelt anders. De nachten zijn warm, onrustig en je hebt vele ronden in je dromen gereden. Morgen is het zover en stap je in het vliegtuig naar Nederland. Normaal gesproken kijk je niet uit naar een vliegreis met de wetenschap van gegarandeerd gillende kinderen, maar nu, nu maakt het je allemaal niet uit. Je hebt het er voor over en lacht alles weg, laat ze maar gillen en als je dan je maaltijd krijgt die niet te eten is, slik je het door met een glimlach.
Je komt s ’avonds laat thuis en pakt je race spullen voor de volgende dag. Je slaapt voor geen meter en weer is het warm, onrustig en rij je vele ronden in je dromen. Je hebt hotel la Source geboekt welke letterlijk grenst aan bocht la Source van circuit Spa. Je vertrekt op de dag. De rit bedraagt ongeveer drie uur en bij het passeren van de Belgische grens begint het te kriebelen, nog maar twee uur rijden naar hotel la Source.
Voor je het weet zie je de eerste borden langs de snelweg met aanduiding circuit Spa Francorchamps. Het is een magisch moment. Ik vraag mij af hoe het komt dat ik dit zo ervaar, borden Zandvoort of Assen geven niet hetzelfde gevoel. Ik besef mij dat het angst, spanning en uitdaging tegelijk is. Angst voor bizarre weersomstandigheden, spanning voor de bochten Eau Rouge en Blanchimont, uitdaging om ruim zeven km circuit met extreme hoogteverschillen foutloos te rijden.



Je bent bijna bij de afslag die je zeventien km binnendoor leidt naar hotel la Source met uitzicht op het circuit. Beginnen aan deze route van zeventien km is onbeschrijflijk, je bent een kind in de grootste snoepwinkel die je je kunt voorstellen. Het landschap is prachtig en kenmerkt zich door uitzichten met hoogteverschillen, je bent in een andere wereld.
De eerste gemarkeerde parkeerplaatsen voor circuit Spa Francorchamps passeer je. De reclameborden zijn duidelijk zichtbaar en vanaf nu ademt alles racen.
Je komt aan bij hotel la Source en ziet het iconische circuit en de bocht Eau Rouge voor je opdoemen. Dit is wederom een magisch moment die ik het beste kan omschrijven als een gevoel van verliefdheid. De receptioniste is behulpzaam, maar kan onmogelijk bijgedragen hebben aan dit gevoel 😊 Ineens begrijp ik wat iconisch eigenlijk betekent, het is niet iets met beroemdheid of kenmerkend. Nee, het is ‘het gevoel’ dat Spa iconisch maakt.

Na de incheck procedure stap je in je auto en ga je direct richting de pitstraat om de sfeer te proeven. Ik zie de racetrailers van RFF Motorsport arriveren. Ik besef dat mijn Porsche 944 cup raceauto in één van de trailers moet zitten. Van een afstand aanschouw ik hoe RFF Motorsport lost en faciliteiten opbouwt. Als ik dan mijn 944 cup raceauto gelost zie worden, voel ik mij dankbaar. Het is bijna een emotioneel moment, omdat het racen voor mij niet vanzelfsprekend is.
Na iedereen gesproken te hebben en de pitstraat verkend te hebben, besluit ik tijdig naar het hotel te gaan en vroeg te gaan slapen. De volgende ochtend worden we om 8:00 verwacht voor inschrijving en een briefing. Tot mijn verbazing slaap ik prima en ben natuurlijk ruim voor de wekker gaat, wakker. Ontbijten, uitchecken en naar het circuit. Onderweg naar het circuit begint het te regenen. De angst voor bizarre weersomstandigheden neemt direct toe en ik vloek in mijzelf. Spa en regen is niet voor beginners. De hoogte verschillen maken het bij regen extreem uitdagend.

De sfeer in de pitstraat is gespannen en na de verplichte procedures mogen we om 9:00 het circuit op. Enkele coureurs besluiten te wachten tot het droger wordt. Op geen enkel ander circuit maak ik mee dat coureurs wachten op betere weersomstandigheden, wel op Spa. Ik kleed mij om en besluit geen gehoor te geven aan mijn gevoel, oftewel ik ga direct het circuit op. Vanuit de pitstraat is het parallel omhoog bij Eau Rouge, hierna een lang recht stuk genaamd Camel Straight.
Je stuurt van links naar rechts, je remt hard, kortom je voelt even wat je 944 cup raceauto doet. Je vermijd kirbs en geverfde delen op het circuit en rijdt buiten de ideale racelijn. Het is maanden droog geweest en precies nu op de ochtend van 17 augustus regent het. Mede door eerdere droogte is het glad, heel glad. Je hebt voorzichtig je eerste ronde afgelegd en dan gebeurt het, je gevoel neemt de overhand en je bewustzijn lijkt weg. Waar je eerst voorzichtig bent en het glijden van je raceauto als beangstigend ervaarde is het ineens gaaf! Angst is weg, spanning is weg, maar de uitdaging blijft. Je gaat harder en harder en zoekt soms glijdend naar grip. Het zoeken naar grip vergt al je concentratie, maar doe ik vanuit gevoel, niet mijn verstand. Ik heb simpelweg geen tijd om mijn verstand te verwerken, omdat ik onverwachtse momenten heb die ik moet corrigeren.

Na enkele ronden besluit ik de pits op te zoeken. Ik ben enthousiast en geniet van de uitdaging. Er zijn coureurs die geen fan zijn van een nat Spa. Iedereen ervaart het op zijn eigen manier. De ochtend kenmerkte zich door natte omstandigheden en helaas veel code rood situaties. Het is nu eenmaal een feit dat er meer ongelukken bij natte omstandigheden gebeuren dan bij droge.
Tegen de lunch klaarde het op en de rest van de dag was het droog met zo nu en dan een klein zonnetje. Een droog Spa is op een andere manier uitdagend. Je bent niet op zoek naar grip, je bent op zoek naar snelheid. Het maakt een groot verschil of je bochten Eau Rouge en Blanchimont in je 944 cup raceauto wel of niet vol gas neemt. Het verschil kan zomaar vier seconde bedragen.

Na enkele droge ronden neemt het vertrouwen en de snelheid toe. Het is genieten als je in een flow komt en je je rondetijden ziet verbeteren. Stapje voor stapje verbeter je en leer je. Waar ik in de ochtend met ingehouden adem Eau Rouge instuurde, doe ik dit nu met een gil van enthousiasme. Blanchimont is opeens niet meer spannend en je begrijpt niet waarom je eerder van het gas afging. Overigens met dank aan race begeleiding van RFF motorsport, anders had ik nu nog vier seconde te langzaam geweest.
Er kon geen groter contrast zijn deze 17e augustus. Een ochtend met uitdagende omstandigheden en een gespannen sfeer in de pits. De middag daarentegen was op een andere manier uitdagend, spectaculair met veel lachende gezichten en een ontspannen sfeer. De testdag op Spa was legendarisch en enkele dagen na dato ben ik nog aan het nagenieten.

Onlangs vroeg iemand aan mij hoe mijn vakantie was geweest. Wat denk je dat mijn antwoord was? “Geweldig!” 😊
Tekst: Jeffrey Pouw
Foto's: Thomas Bakker